Nieuws

dinsdag 20 oktober 2015

De Kepel in 't Zandj

De Kepel in 't Zandj is mesjien waal de greunste wiek van Remunj. De sjitterend krunkelende Roer is de zuudgrens d'rvan. Die Roer lok altied weer wanjeleers die ruumte wille zeen en vee wille zeen graze. Vlak bie die reveer, gans in 't hertje van de wiek, lik de Kepel in 't Zandj zelf.

De Kepelse miense wone, wie men zaet 'ane Kepel'. Dudeliker kan det hertje neet aangegaeve waere. De Kepel in 't Zandj is 'n echte baejvaartplaats. Noe in deze tied trèkke nog altied teendoezende miense jaorliks dao haer óm bie Oos Levrouw sjteun te vraoge in 't laeve. De Kepel zelf is 'n prachtig geboew, veural es 't devotiebeeldje baove 't altaar sjteit. De processiegank naeve de Kepel en naeve 't devotiekepelke is volgeplek mit doezende danktegels nao hulp. Zeuk ouch in dae gank effekes Joanna van Randenraedt op, in 'n gebrandjsjilderd raam: zie wis de sjtadsbrandj van 1665 te blusse. Greun is de wiek veural door 't processiepark, det meer dan hóngerd jaor aad is.

In gans Nederlandj zeen mer twee van dergelike parke. 'n Wanjeling langs de kruutswaegsjtasies in det park leet dich 't lieje van Christus belaeve, mer det gebeurt terwiel se gans in 't greun löps mit fluitende veugel en sjpringende eikhäörkes róndjóm dich haer. Me hoof ech neet christelik geluivig te zeen óm gans ónger de indrök te zeen van det park. De sjilderinge in de sjtasies zeen van Albin Windhausen: eine van de bekindste kèrksjilders van 't begin van de 19° eeuw. Ouch 't gewelf in de Kepel zelf is van hem. Die Kepelse zègke det Windhausen dao aaj Kepelse gezichte op in 't sjilderwerk haet gezat. Gein wónjer: Albin waas 'ne Kepelse.

Gaot ouch kieke nao de Kepelse meule: gein 300 maeter van 't kruutswaegpark aaf. Geer zeet: die sjteit op de zandjdune van de Roer: hoog en greuts.

Vlak daobie lik, waat de Remunjenere neume 'D'n Aje Kirkhaof'. Dao zeen alle Remunjenere begrave vanaaf ± 1800 tót ± 1950. Alle biesjoppe - Remunj is de biesjopssjtad van Nederlands-Limburg -vanaaf ± 1850 - röste dao.

't Meis bezónjer monumentje dao is 't Monument mit de Hendjes. Protestante, katholieke en joede waerde op 'n apaart deil van de kirkhaof begrave. Wie 'ne protestantse militair dae getrouwd waas mit 'n katholieke Remunjse vrouw, sjtórf, leet hae zich begrave taege de grensmoer mit 't katholiek deil aan, op 't protestants deil. Wie zien vrouw sjtórf leet zie zich precies taegeneuver hem taege die moer begrave. Gaot mer 'ns kieke woróm det monument juus dae naam haet.

De miense van de Kepel zeen meis vruntjelik en in veur e präötje. Sjpraek die gerös aan, en vraog häör ouch óm uch get Remunjs dialek te laote heure. Bie 'n keul drenkse is det ein van de sjoonste dinger aan de Kepel, mesjien waal de greunste en vruntjelikste wiek van gans Remunj.

Uw internetbrowser is verouderd.

Voor een goede weergave is een recente versie van uw browser vereist.